4 . خواجه افضل الدين تركه . از شاگردان جمال الدين محمود است « 1 » . صاحب روضات مىگويد : فاضل حكيم خواجه افضل الدين محمد بن حبيب اللَّه معروف به تركه ، استاد شيخ ابوالقاسم كازرونى حكيم امامى معروف به نصرالبيان است . نصرالبيان در كتاب سلم السموات كه بخشى از آن در تاريخ حكماست ( صاحب روضات از آن كتاب فراوان بهره برده و نقل مىكند ) دربارهء استاد خويش گفته است طلوع و شهرت اين استاد ما بين سالهاى 970 و 990 در بلاد عراق عرب و خراسان بوده است . 5 . حكيم داود بن عمر انطاكى مصرى . تنها در نامهء دانشوران از اين مرد ذكرى ديده‌ايم . وى از اجلّاء فضلاء اطباء و معتبرين حكماى اواخر سدهء دهم و اوايل سدهء يازدهم بوده است . مطابق آنچه خودش شرح حال خود را املاء كرده در انطاكيه كور مادرزاد متولد شده ، تا هفت سالگى فلج هم بوده است و در همان حال مقدمات را آموخته و قرآن را حفظ كرده و هميشه از خداوند شفاى خود و توفيق تحصيل مسألت مىنموده است ، تا اينكه مسافرى از عجم به نام محمد شريف با او برخورد مىكند و فلج او را معالجه مىنمايد و چون هوش و ذكاوت خارق العادهء او را مىبيند به او منطق و رياضيات و فلسفه مىآموزد . او خود علاقه‌مند به آموختن زبان فارسى مىشود ولى استاد مىگويد بهتر است زبان يونانى بياموزى و جز من كسى در اين ديار زبان يونانى نمىداند . داود بعد به قاهره رفته و طبع مردم آن ديار را به علوم عقلى بىميل ديده است . در آخر عمر مجاور بيت اللَّه شده و در سال 1008 درگذشته است . از حفظ و تسلط داود بر متون فلسفى و طبى از قبيل‌قانون ، شفا ، اشارات ، نجات ، حكمة المشرقيه ، تعليقات ، محاكمات ، مطارحات ، رسائل اخوان الصفاكه همواره ملازم اين كتب بوده ، داستانها آورده‌اند . داود تأليفاتى داشته ، از جمله رساله‌اى در « عشق » تأليف كرده كه نامهء دانشوران به تفصيل آورده است « 2 »

--> ( 1 ) . شرح زندگانى جلال الدين دوانى ، ص 110 . ( 2 ) . رجوع شود به نامهء دانشوران ، ج 9 / ص 89 ، 204 .